Maandelijks archief: januari 2016

Verloren maandag

Verloren maandag of Verzworen maandag (Frans: lundi perdu of lundi parjuré) is een Vlaamse traditie op de maandag na Driekoningen en wordt vooral herdacht in de provincie Antwerpen en in Doornik.
Het is traditie om die dag worstenbroden en appelbollen te eten.

12495216_1162636743765023_3024754857737596549_n

 

“Toestand in vluchtelingenkamp Duinkerke onhoudbaar”

De vrijwilligers in het vluchtelingenkamp van Grande-Synthe, vlak bij de Noord-Franse havenstad Duinkerke, slaken een noodkreet. Na de regen van de afgelopen dagen zeggen ze dat het kamp letterlijk in de modder dreigt te verzuipen. Ze hebben het over een onhoudbare toestand, waarbij de toestanden in het Brusselse Maximiliaanpark van enkele maanden geleden in het niets verzinken.
945891_1158657890829575_3864355437086456066_n

In het kamp net over de Franse grens leven naar schatting 2.500 vluchtelingen in mensonwaardige omstandigheden. “Ze worden als menselijk afval gedumpt door mensensmokkelaars, zonder te weten wanneer ze uit hun miserabele omstandigheden verlost zullen worden”, zegt Dirk Vandervelden van “Vrijwilligers in Duinkerke”. De vluchtelingen hopen ooit in Groot-Brittannië te raken, als verstekeling via de Kanaaltunnel of via een ferryverbinding.

Dirk Vandervelden

Het hele kamp is een grote, modderige vuilnisbelt. Overal ligt afval. De toestand van de meeste tenten is erbarmelijk. “Voor velen is de tent te klein om in te slapen én er hun spullen in te bewaren”, legt Vandervelden uit. “Dus liggen deze buiten de tent, zo goed en zo kwaad als kan beschermd tegen de regen en de modder. Het is echter onmogelijk om hun kleren, hun slaapzak, enz… droog te houden in een tent die in de drek staat opgesteld en waarin het vaak gewoonweg binnenregent.”

De tenten zijn ook niet bestand tegen het vochtige regenweer, waardoor de gezinnen er zich nauwelijks kunnen beschermen tegen tocht, regen en kou. Alles wordt vochtig en spullen raken niet meer droog.

Van enige medische zorg is amper sprake. “Het is een kwestie van tijd voor er in deze omstandigheden slachtoffers zullen vallen”, zegt Vandervelden. Hij heeft het over een onmenselijke en onhoudbare toestand, waarbij het Maximiliaanpark in Brussel niets vergeleken is. “Het is vijf voor twaalf. Het water staat zowel de vluchtelingen als de vrijwilligers aan de lippen.”