Maandelijks archief: augustus 2015

Will Tura, 75 jaar, nog altijd “viva la vida”

Will Tura, “de keizer van het Vlaamse lied”, blaast vandaag 75 kaarsjes uit. Zijn bijnaam heeft hij niet bepaald gestolen. Sinds de jaren 60 lijkt hij kampeert hij bijna permanent in de hitparades en de concertzalen te kamperen. Het Tura-oeuvre spreekt boekdelen. Meer dan 120 uitgebrachte singles mét hitnotering, meer dan 100 albums, live-albums en compilatie-albums, ontelbare optredens in kleine parochietenten en prestigieuze concertzalen. Een kleine selectie.
IMG_20150802_213336

Van “Arthur” naar “Tuurke”

2 augustus 1940, Hobélaan, Veurne. “De eerste schreeuw, er is een baby geboren”… Arthur Blanckaert, het vierde in een gezin van vijf kinderen. Zijn vader droomt van een filmcarrière voor zijn zoon, maar de zoon droomt van muziek. Mondharmonica, accordeon, drums, piano… Hij raakt erdoor bezeten, hij wil niks anders. Zijn ouders sparen zich het brood uit hun mond om Arthur muzieklessen te laten nemen. Hij is amper 9 als hij voor het eerst op een podium staat. Als Tuurke de cowboy, in een revue van Walter Richard in “Cinema Eldorado” in Veurne.

Hij leert jodelen, hij leert mensen kennen, en mag meespelen in het orkest De Nachtvlinders van Harry Cogghe. Hij scherpt hier zijn muzikale talenten aan en ontpopt zich als imitator van idolen Gilbert Bécaud en Nat King Cole. Zijn talenten blijven niet onopgemerkt: op zijn 15e begint hij hier en daar al prijzen weg te kapen en mag hij beginnen als gitarist in Freddy’s Dansorkest van de bekende Oostendse muziekleider Freddy Feys. Vier jaar lang treedt hij op in Het Witte Paard in Oostende.

Zijn naam weerklinkt in muziekmiddens, onder andere Bobbejaan Schoepen merkt hem op, en kenners weten: die jongen staat een grote carrière te wachten.

www.willtura.be

“Eenzaam zonder jou”

17 jaar is Arthur Blanckaert als hij Jacques Klüger ontmoet, de grootste Belgische muziekuitgever van die tijd. In 1957 tekent hij zijn eerste platencontract en brengt hij zijn allereerste single uit: “Bye bye love”. Een Nederlandse versie van de hit van The Everly Brothers. Wanneer hij maar enigszins kan, schrijft hij aan eigen nummers, dat is zijn ding. Jacques Klüger stimuleert hem daarin.

Een eigen stijl zoekt hij dan nog, maar een artiestennaam heeft hij al lang: Will Tura, bedacht door Walter Richard. Op 2 augustus 1958, zijn 18e verjaardag, treedt hij voor het eerst solo op onder die naam, in juni 1959 is er het eerste televisie-optreden. De jaren nadien volgen de singletjes elkaar op, maar dé grote doorbraak, die moet nog komen.

In 1962, op vakantie in Zuid-Frankrijk, zit Tura op een terrasje en denkt hij aan een meisje. Op de achterkant van enkele bierviltjes pent hij een melodietje neer. Terug in België versiert Ke Riema, een bekende tekstschrijfster, die melodie met woorden. “Eenzaam zonder jou” slaat in als een bom. Het wordt de eerste nummer één-hit van Will Tura, de eerste van velen, zijn grote doorbraak. Meer dan 50 jaar later is het nog altijd hét Turanummer bij uitstek.

“(Draai dan) 797204”

In 1962, net in het jaar van Wills grote doorbraak, overlijdt zijn mentor Jacques Klüger. Zijn zoon Jean, amper drie jaar ouder dan Will, wordt zijn vaste producer. Will en Jean, een goed geöliede machine. Het begin van een samenwerking die decennialang duurt.

Na “Eenzaam zonder jou” is het hek van de dam. Will Tura is een popidool zonder weerga, de Elvis Presley van Vlaanderen. Hits en optredens rijgen zich aan elkaar. Overal waar hij komt, drommen de -vooral jonge en vrouwelijke- fans samen om een glimp van hem te kunnen opvangen. Niet verwonderlijk: hij is jong en ziet er niet onaardig uit.

Jean en Will zoeken naar nieuwe frisse ideeën om het succes te verzilveren. Jean stelt Will voor aan Nelly Byl, schrijfster van liedjesteksten. Als eerste opdracht voor Will vertaalt zij in 1963 het countryliedje “Lonesome 7-7203”van Hawkshaw Hawkins als “(Draai dan) 797204”. Een instant hit. En een kleine hetze. Het telefoonnummer 797204 blijkt echt te bestaan in Nederland, het liedje wordt er verboden op de radio. Ook een Vlaamse vrouw loopt al 26 jaar rond met dat telefoonnummer.

“Het kan niet zijn”

“797204” is het begin van een bijzondere samenwerking tussen Will Tura en Nelly Byl. Ze schrijft ook enkele hits voor anderen Paul Severs en Jimmy Frey, maar voor Will Tura wordt ze hofleverancier. Een greep uit hun hits van de jaren 60: “Als de zomer weer voorbij zal zijn” (1964), “Heimwee naar huis” (1966), “El Bandido” (1966), “Viva el amor” (1968), “Angelina” (1968), “Hetgeen je niet krijgen kan” (1969), “Liefdeverdriet” (1969).

Tura componeert de meeste liedjes zelf, waarna Byl er een tekst bij schrijft. Het patroon van de echte Turaliedjes is dat: eerst de muziek, dan pas de tekst. Byl schrijft het liefst over liefde en romantiek, de ups en de downs. Opvallend is dat ze vooral met cassettes werken: Will neemt de muziek op, stuurt die naar Nelly, en zij schrijft de tekst. Met pareltjes als resultaat. “Het kan niet zijn” is zo’n Turalura die meer dan 55 jaar later muzikaal en tekstueel nog altijd overeind blijft.

“Verboden dromen”

Will Tura is al in zijn twintiger jaren de best verkopende artiest in België, de onbetwistbare nummer een van de Vlaamse muziek. Hij scoort hits bij de vleet, de fans staan rijen dik bij optredens op bals in dorpen en steden. Het hoeft niet te verbazen dat dat vooral jonge meisjes en vrouwen zijn die wegdromen bij hun idool. Dat verandert niet wanneer Will Tura begin jaren 70 Jenny Swinnen leert kennen. Ze trouwen in 1973 en krijgen 2 kinderen, David (1974) en Sandy (1975).

Tura-Klüger-Byl, het blijft een gouden trio. Tura tovert vooral de melancholische melodieën uit zijn hoofd, Klüger de uptempo-songs. “Wat je diep treft” (1972), “Verboden dromen” (1973), “Dona Carmela” (1976), “Omdat ik Vlaming ben” (1977), “Huisje in Montmartre” (1979)… vinden vlotjes de weg naar de fans.

Will Tura zelf vindt vlotjes de weg naar de grote concertzalen. Zo vult hij als eerste Belgische en Vlaamse artiest Vorst Nationaal in 1974. In 1977 viert Tura zijn twintigjarige carrière met nieuwe concerten in Vorst. Hij is dan nog altijd maar 37 jaar.

“Mooi, ’t leven is mooi”

Will Tura, die altijd mee wil zijn met de muzikale trend van de tijd, integreert begin de jaren 80 de synthesizer in zijn muziek. Met “Hopeloos” (1980) breekt hij potten bij ons én bij de noorderburen. Dat was hem eerder alleen maar gelukt met “Eenzaam zonder jou”.

In de jaren 80 gaan de Vlaamse artiesten door een dal, het is voor hen vechten om te overleven. Tura focust zich vooral op concerten. In 1985 verrast hij met een stevig optreden op Marktrock Leuven, iets waarvan velen dachten dat het niet bij hem zou passen. Hij start ook zijn groots opgezette “Tura in Concert”-reeks, een voorloper van de latere “Tura in Symfonie”-optredens.

In 1987 werkt Tura voor het eerst samen met componist/producer Steve Willaert. Willaert verzorgt de arrangementen voor Tura’s eerste cd “Ik zing alleen voor jou”. Een modernere muzikale touch is het resultaat.

In 1989 ziet VTM het levenslicht en dat betekent het einde van de muzikale winter voor de Vlaamse muziek. “Mooi, ’t leven is mooi” valt samen met het begin van “Tien om te zien”. Geschreven na een ongeval waarbij Will Tura, liefhebber van snelle wagens, in 1988 zware verwondingen oploopt. “Mooi, ’t leven is mooi”, met tekst van Nelly Byl, wordt een van zijn grootste hits.

“Arme Joe”

In 1990 viert Will Tura zijn 50e verjaardag met heel veel toeters en bellen. Niet alleen is er een groot door Radio 2 georganiseerd feest aan de kust, maar ook een muzikale hulde. En wat voor een. 13 Vlaamse artiesten uit het “alternatievere” genre steken enkele Tura-klassiekers in een nieuw jasje: “Turalura. Rockers zingen Tura”. Won Ton Ton, Paranoiacs, Hugo Matthijsen en de Bomen zijn slechts enkele van de namen.

De cover die het meest in het oor springt, is “Arme Joe” van Noordkaap. De band maakt voor Humo’s Rock Rally in 1990 een eigen versie van “Arme Joe” uit 1968 en wint de wedstrijd. “Arme Joe” anno 1990 wordt overal al snel opgepikt en groeit uit tot een nieuwe klassieker. Voor Stijn Meuris is het de start van zijn muzikale carrière. Ook de “hitparadeartiesten” brengen trouwens een album met Turaliedjes uit: “16 voor Tura”“Aan mijn darling”, uit 1971, wordt ook in de versie van Erik Van Neygen en Sanne een grote hit.

In 2010 doen rockers hetzelfde trucje nog eens over op “Turalura 2”, met passages van onder anderen Daan, Ariden Triggerfinger, dat een beklijvende versie van “Ik mis je zo” brengt.

“Hoop doet leven”

De jaren 90 zijn hoogdagen voor Vlaamse artiesten, ook voor Will Tura. “De noorderwind” (1989), “Met rock and roll in mijn hart” (1991), “Hemelsblauw” (1992), “Boven de wolken” (1993), “La melodia” (1995), “Hart van goud” (1995)… Met “Moa ven toh” (1992) wil een 52-jarige Tura zelfs laten zien en horen dat hij over enig West-Vlaams raptalent beschikt.

Ook in de hoogste kringen geniet hij naam en faam. Na het onverwachte overlijden van koning Boudewijn in de zomer van 1993 vraagt koningin Fabiola aan Will Tura om te zingen op de begrafenis. Zijn versie van “Ik mis je zo”en “Hoop doet leven” staan in het collectieve geheugen gegrift. “Ik heb daar mijn hart en ziel in gelegd, maar de echte emotie, die kwam achteraf. Toen werd het me te veel”, vertelt hij daarover. “Hoop doet leven” schreef Will Tura in 1992 ter nagedachtenis aan zijn broer Jean-Marie, die hem altijd bijgestaan heeft in zijn carrière en overleed in 1991.

De band met de koninklijke familie blijft en eind 2014 zingt Will Tura nogmaals “Hoop doet leven” op de begrafenis van Fabiola. Een moment dat koning Filip tot tranen toe beweegt.

VRT

“Viva la vida”

Will Tura mag dan in 2000 dan wel 60 worden, van stilzitten is geen sprake. Hij blijft onafgebroken het land rond toeren en werkt voortdurend aan nieuwe projecten. Zo brengt hij in 2002 “De mooiste droom” uit, met het London Philharmonic Orchestra. Aan de opnames is twee jaar gewerkt in de Abbey Road Studio. In 2009 is er “Onvergetelijk/Unforgettable”, waarin hij croonerklassiekers van Nat King Cole, Dean Martin en Frank Sinatra onder handen neemt.

In 2010 wordt Will Tura 70 jaar, en dat wordt gevierd met “Tura 70” in de Ethias Arena in Hasselt. 2015 is opnieuw een feestjaar. En ja, nu wil hij het dan tóch wat rustiger aan gaan doen. Hij viert zijn 75e verjaardag met een nieuwe single, “Viva la vida” en een groot concert op 2 augustus in “zijn” Veurne. Daarna zoekt hij de luwte op. “De tijd van 50 concerten op een jaar geven is voorbij”, hij wil meer tijd spenderen aan zijn vrouw en kinderen. Al staat stoppen niet in zijn agenda: hij blijft componeren en droomt nog van een musical.

Will Tura staat intussen al meer dan een halve eeuw op de planken, is tot ridder geslagen, heeft met tientallen top-tienhits, tientallen albums en duizenden optredens een palmares om u tegen te zeggen. In een interview in Humo in 2012 vraagt Michiel Hendrickx aan Will Tura hoe hij zijn leven zou quoteren. “Met een acht”, is het antwoord. “Is dat hovaardig? Ik denk het niet. Ik voel me boven alles dankbaar voor het leven dat ik heb mogen leiden. Zeer dankbaar.”

Will Tura’s 75e verjaardag op 2 augustus wordt uitgebreid gevierd.

  • Radio 2 vroeg aan Triggerfinger, Jody Singers en Jef Neve om elk samen met Will Tura een van zijn nummers opnieuw op te nemen. Die “nieuwe” liedjes zijn op 2 augustus gratis te downloaden op de website van Radio.
  • Van 12 tot 16 uur zet Radio 2 Will Tura in de bloemetjes met de live-uitzending “Tura 75” vanop de Appelmarkt in Veurne. Dochter Sandy Blanckaert en schoonzoon Luc Allo ontvangen artiesten en fans die vertellen over persoonlijke herinneringen aan Will Tura.
  • ’s Avonds volgt een groot verjaardagsconcert in openlucht. Will Tura brengt er met zijn live band zijn grootste hits van vroeger en nu. De 5.000 kaartjes waren in een mum van een tijd uitverkocht. Vanaf 20 uur kan je het concert volgen via Radio 2, één zendt het concert uit vanaf 21.20 uur.

Meer lezen over Will Tura kan op het platform VivaVlaanderen.be